پروژه آرتمیس یا همان کشتی فرصت ها در ساحل شمالی دریاچه چیتگر، در زمینی به مساحت 30 هزار مترمربع و با زیربنای 365 هزار متر مربع در حال ساخت می باشد. در این مجتمع که در قالب 6 برج تعریف شده است، 4 طبقه نخست هر یک از برج ها تجاری بوده و سایر طبقات به واحدهای اداری اختصاص داده خواهد شد. در مجتمع آرتمیس بلندترین برج 32 طبقه و کوتاهترین آنها 25 طبقه بوده و پارکینگ این برج ها در 7 طبقه منفی در نظر گرفته شده است.

مجتمع تجاری – اداری آرتمیس بدون شک یکی از بنام ترین پروژه های منطقه 22 می باشد. در این پروژه در ابتدا، افراد با کمترین میزان سرمایه – در حدود 2 میلیون تومان – قادر به خرید برگه های سهامی بودند.

اتحادیه تعاونی های نمونه رسا که مجموعه ای متشکل از 21 تعاونی می باشد، مسئولیت ساخت این پروژه را بر عهده دارد. از جمله موارد موفق و شناخته شده در رزومه این تعاونی ها می توان؛ احداث برج های پارسیا (پشت مجتمع آرتمیس) و شهرک نمونه (شمال بزرگراه خرازی) را نام برد.

در ابتدا تصمیم بر این بود که برج های مسکونی رسا یا (مجتمع پارسیا) دارای دید دریاچه باشند، اما همزمان با احداث و به ویژه در زمان اتمام ساخت پروژه، تعاونی های سازنده با وقوف به ارزش واقعی زمین های جلوی مجتمع پارسیا، تصمیم به ساخت مجتمعی تجاری – اداری در رینگ اول دریاچه گرفتند.

در نتیجه این تصمیم و به منظور حل مشکل واحدهایی که آرتمیس دید آنها به دریاچه را سد می کرد، تصمیم بر آن شد تا بدون دریافت هزینه، تمام اعضایی که در برج های پارسیا واحد داشتند را در پروژه آرتمیس شریک نمایند. لذا تعاونی ها اعلام کردند اعضای برج های پارسیا روی واحد هایشان سهام تجاری – اداری نیز خواهند داشت و بدین ترتیب بود که به مالکین هر واحد، 20 متر سهام تجاری و 40 متر سهام اداری بصورت رایگان اختصاص داده شد. اعطای چنین امتیازی به مالکین واحدهای پارسیا باعث شد تا این اعضا نه تنها شکایتی از گرفته شدن دیدشان به دریاچه نداشته باشند، بلکه از شرایط پیش آمده بسیار هم خرسند شدند.

مجتمع آرتمیس به دو متراژ متفاوت تقسیم شده است. بخش اول عددی از مجتمع می باشد که جهت فروش آزاد در نظر گرفته شده است و بخش دوم که مابقی متراژ را تشکیل میدهد، سهامی مختص سهامداران است که برگه های سهام این بخش در بازار خرید و فروش می گردد. در ابتدا این برگه های سهام در برگیرنده 2 مترمربع تجاری و 4 مترمربع اداری بود، اما کمی بعد برگه ها تفکیک شده و بصورت اوراق یک متری در آمدند. بدین معنا که هریک از این اوراق شامل یک مترمربع سهام پروژه آرتمیس می شد، حال یا بصورت تجاری و یا به شکل اداری. و به ازای هر برگه ی سهام، یک مترمربع از واحد، تحویل فرد دارنده سهام می شد. دارندگان اوراق نیز می توانستند برگه های سهام خود را تا زمان تحویل پروژه به حدنصاب رسانده و براساس اولویتی که تعاونی بر پایه خوش حسابی در پرداخت اقساط در نظر گرفته بود، واحد خود را انتخاب نمایند. در این پروژه حد نصاب برای واحدهای تجاری حداقل 20 مترمربع و برای واحدهای اداری حداقل 45 مترمربع در نظر اعلام شده بود.

شیوه خرید اوراق نیز بدین گونه بود که بعنوان نمونه، خریدار برای خرید یک مترمربع تجاری می بایست مبلغی را بعنوان پیش پرداخت به فروشنده پرداخت کرده – برگه های تجاری در بالاترین نرخ خود به حدود 12 میلیون تومان رسیدند – و تا زمان تحویل نیز هر دو ماه یکبار مبلغی در حدود 250 هزار تومان به تعاونی قسط پرداخت می کرد.

این روند تا سال 95 که موعد تحویل پروژه بود، همچنان ادامه یافت. اما تا آن زمان اتحادیه نتوانست به تعهداتش عمل نماید و پروژه همچنان در مرحله اسکلت باقی مانده بود. در نتیجه این مهم برگه های سهام تبدیل به اوراق مشارکت در ساخت، شدند و بدین ترتیب فردی که دارای 10 برگه تجاری بود، بجای تحویل گرفتن 10 مغازه، تنها سود اوراق خود را دریافت نموده و 10 برگه، تنها بخشی از مغازه مورد نظر وی میشد و حال برای باقیمانده قیمت مغازه خود می بایست پول پرداخت می کرد.

و این آغاز تراژدی آرتمیس بود. میزان افت قیمت برگه های سهام تا اندازه ای بود که تقریبا قیمت برگه ها به میزان واریزی رسیدند. سهامداران از روند سریع کاهش قیمت اوراق سهام خود دچار شوکی عظیم شده بودند. در این حالت هیچکس خریدار سهام آرتمیس نبود و این امر، پرداخت اقساط را برای دارندگان اوراق سخت تر کرده بود.

اما رکود پروژه آرتمیس چندان طولانی نبود و سرانجام در اسفند ماه 95 اتحادیه طرح فازبندی پروژه و تقسیم اعضا را آغاز نمود. بدین صورت که پروژه با توجه به میزان پیشرفت به 3 فاز تقسیم و اعضا نیز بر اساس میزان خوش حسابی شان در اولویت پرداخت ها و اقساط بین فاز ها تقسیم شدند.

مراحل اعلامی از سوی تعاونی به شرح ذیل بود؛

  • جمع آوری برگه های سهام

تعاونی در یک فراخوان اعضا را تشویق به مشارکت در ساخت پروژه نمود و برمبنای قراردادی که با هریک از اعضا منعقد شد، هر کدام از طرفین ملزم به پذیرش تعهداتی شدند که بر مبنای آن میزان اقساط پرداختی و مبلغ آن افزایش یافته و در ازای آن تعاونی نیز ملزم گردید تا واحد جانمایی شده که توسط اعضا انتخاب شده بود را در تاریخی مقرر تحویل نماید. مدت زمان اجرا و اتمام فاز های سه گانه نیز بدین شرح بود:

فاز 1؛

  • مرحله 1  (قطعه 2)؛   1396/12/28
  • مرحله 2 (قطعه 3)؛  1397/06/30

فاز 2؛

  •            (قطعه 4)؛  1398/09/30

فاز 3؛

  •       (قطعات 1و 5)؛  1399/12/28

 

فاز بندی مصوب پروژه به صورتی که در تصویر زیر قابل مشاهده است مصوب و قابل اجرا گردید.

  • امتیاز بندی اعضا

اعضا براساس میزان واریزی ها و خوش حسابی شان در پرداخت اقساط اولویت بندی شده، و بر اساس اولویت در فازبندی هایی که مجاز به انتخابش شده بودند، شرکت نموده و با تعاونی قرار داد امضا کردند.

اجرای طرح فاز بندی در زمانی کوتاه، اعضا را از بلاتکلیفی خارج کرده و باعث رشد قیمت برگه های سهام آرتمیس گردید.

سرانجام اعضا پس از طی دوره ای پر فراز و نشیب و گذر از رکودی چندین ساله دوباره به آینده پروژه آرتمیس و نیل به سود حاصل از سرمایه گذاری در این پروژه امیدوار شدند.

نگارنده؛ بزرگمهر کیانی